Zaparcia

Przez zaparcie należy rozumieć występo­wanie zbitego, twardego stolca i trudności w jego oddawaniu. Natomiast oddawanie stolca raz na 2 dni, ale o prawidłowej konsystencji i objętości, nie powinno na­zywać się zaparciem. U niemowląt w pierwszych miesiącach życia oddawanie stolca połączone jest z wysiłkiem, dziecko napina się, czerwie­nieje i postękuje, widać, że czynność tę spełnia z trudem, mimo że stolec jest pra­widłowo uformowany i nie zbity. Nie jest to objaw zaparcia, lecz przykład wskazują­cy, że każdą czynność fizjologiczną dziec­ko musi opanować, nauczyć się.

Ciąża

Spośród problemów związanych z ciążą,

0 których powinna wiedzieć kobieta, nale­
ży wyróżnić: symptomy wskazujące na
istnienie ciąży, czas trwania ciąży, zacho­
wanie się kobiety w ciąży (łącznie z od­
powiednim żywieniem) oraz niektóre
z najczęstszych powikłań, które mogą mieć
wpływ na przebieg i losy ciąży.

Rozwój płodu charakteryzuje bardzo szyb­ki wzrost. Od drugiego miesiąca po za płodnieniu do końca ciąży waga ciała powiększa się 800-krotnie, a długość 50-krotnie. W czasie pierwszych trzech miesięcy życia płodowego wykształcają się zawiązki wszystkich narządów. Jest to okres szczególnie ważny dla prawidłowe­go rozwoju płodu, w którym choroba cię­żarnej lub działanie szkodliwych czynni­ków mogą spowodować powstanie wad wrodzonych.

Przyczyny zaparć — zaparcia mogą występo­wać u noworodków z wrodzonym zwęże­niem odbytnicy. Obserwuje się wówczas oddawanie małych ilości smółki, a później stolca, połączone z wysiłkiem. Całkowity brak wypróżnień nasuwa podejrzenie za­rośnięcia odbytnicy. Leczenie jest opera­cyjne.

U niemowląt przyczyną zaparcia może być niedożywienie, o czym można nie wie­dzieć, jeśli nie oblicza się objętości przyj­mowanych posiłków w stosunku dobo­wym. Występuje to przy karmieniu piersią, rzadziej przy karmieniu sztucznym. Niedo­żywienie może występować również w wadach rozwojowych jamy ustnej (war­ga zajęcza, rozszczep podniebienia) utrud­niających przyjmowanie pokarmów.

Zapłodnieniem nazywamy zespolenie ko­mórki jajowej z plemnikiem, do którego dochodzi w obrębie jajowodu. Czas prze­życia komórki jajowej, w którym jest ona zdolna do połączenia się z plemnikiem, trwa od kilku do kilkunastu godzin. Nasie­nie męskie po stosunku płciowym zawiera ok. 300—400 min plemników, których zdolność przeżycia i zapłodnienia wynosi 48 godzin, ale tylko jeden z nich wnika do wnętrza komórki jajowej. Powstała z połą­czenia się plemnika z komórką jajową zygota przesuwana jest przez ruchy jajo­wodu do jamy macicy, do której dociera w trzeciej dobie od zapłodnienia, w tzw. stadium moruli. Zagnieżdżenie się jaja pło­dowego w jamie macicy trwa ok. 7 dni

polega na wnikaniu w obręb błony śluzo­
wej, zmienionej w czasie ciąży pod wpły­
wem hormonów płciowych w tzw. do­czesną.